My RSS Feeds
A Campingflight To Lowlands Paradise 2005
Date: Fri 19 Aug 2005 , 01:00 PM — Mon 22 Aug 2005, 03:00 AM
Duration: 1 days 2 hrs
Lowlands! FESTIVAL! Amper 4 dagen nadat ik terug was uit Polen was het tijd voor het beste feest van het jaar. En wat een editie beloofde het te worden, zeker met zo ongeveer heel Goes aanwezig! Irene was verplicht om bij Irena en Jasz te blijven, en ze was krap 10 minuten in Goes of ze zat alweer in de auto onderweg naar Biddinghuizen :-D
Met een stationcar die tot de nok volgepropt zat met eten, drinken, bier, vódka, tenten en natuurllijk mensen kwamen we nog vrij vlot aan.
Het is heel moeilijk om aan mensen die er nog nooit zijn geweest uit te leggen wat het is om naar een festival te gaan, zeker als je openingsverhaal moet zijn dat je meer dan 2 uur in de rij moet staan (en daarmee kwamen we er héél goed vanaf, geloof me!), maar de sfeer is onbeschrijfelijk. Duizenden mensen die minstens zo bepakt zijn als jij, die er net zo veel zin in hebben als jij, die allemaal los en gezellig zijn terwijl ze in het zonnetje zitten te wachten en er af en toe een spontane wave of yell door de pakken mensen heen gaat; Het hoort er gewoon bij en dat is helemaal niet erg. 2 Uur zijn dan zo voorbij en al het opgedronken bier hoef je niet meer mee te slepen over de beruchte brug.
Na succesvol door de security (welke?) te zijn gekomen hebben we ons tussen de eindeloze drommen mensen kunnen banen richting camping 3, één van de beste om te staan (we bleken er niet de enige te zijn met een 2-secondentent).
Na een nacht van feesten in de 24-uurs tent (tegenwoordig bekend als het Lowlands café) en een administratief rondje de volgende dag, terwijl er nog steeds vele mensen bleven arriveren was het tijd om het terrein op te gaan.
Eerste verrassing: De opener was vervangen door Racoon! Die gasten zijn duidelijk een (her)rijzende ster aan de hemel, ontsnapt aan de eendagsvliegstatus die Sony ze probeerde te geven, en iedereen in de India-tent was het daar van harte mee eens! Hier hebben we ook de enige druppels op heel het festival gezien.
Daarna het gastronomische hoogtepunt van het weekend: Everzwijnhammetjes. L-e-k-k-k-e-r! Het is tegenwoordig zeer duidelijk te zien aan Lowlands hoe commercieel het geworden is. De meeste catering is gesponsord en verzorgd door grote bedrijven in plaats van lokale kleine leveranciers zoals op Dour. Moet ik eerlijksheidhalve wel bij opmerken dat de kwaliteit en de keuze ook niets te wensen overliet, kwantiteit soms wel.
Lekker in het zonnetje rondbanjeren met je biertje in je hand en de zon op je kruin, samen met je vriendin en vrienden bands als Gabriel Rios, L-Dopa, Roni Size, Zuco 103, Zita Swoon, Bad Religion, NightWish, Pixies, Marilyn Manson, Ellen Allien (met een supervette lasershow!), Enge Buren (erg relaxxed om de zondag mee te beginnen), Korn, Morcheeba, Dropkick Murphy's, Gentleman, Queens Of The Stone Age, Amp Fiddler, Incubus, 2 Many DJ's, The Hacker en nog wat meer afgaand geeft je in één weekend meer ontspanning dan twee weken zonnen in Turkije of waar dan ook ooit zal kunnen doen. Het noodweer wat Nederland teisterde is op slechts een kilometer het festival voorbij gedreven. Iedereen keek naar de enorme donkere pakken wolken die langs kwamen terwijl de zon verdween en de wind op stak. Het werd donkerder en donkerder en de bomen begonnen diep te buigen onder de windvlagen, maar daar bleef het dus bij. Het kwam en het ging, en op de grasvelden naast de Alpha gelegen, wachtend op Apocalyptica, kwam zelfs de zon weer terug.
Apocalyptica waren erg goed dit jaar! Ze hebben inmiddels niet alleen geleerd hoe je al cello-spelend, gezeten op die grote zwarte schedelstoelen van ze moet headbangen, maar kunnen al stokken verslijtend tegenwoordig hun cello's al spelend elke hoek van het podium laten zien, wat natuurlijk een erg vette show maakt!
Ook The Prodigy waren dit keer beter geluimd dan een paar jaar geleden. Met een extra encore en grote publieksinteractie blijft het ongelooflijk om te zien hoe uitgerekend en uitsluitend zij toch altijd weer het Alpha-terrein barstensvol weten te krijgen.
Het was echter (de enige keer dat ik het gezien heb dan) Nick Cave & The Bad Seeds die het publiek in de overvolle Grolschtent zo enthousiast wist te krijgen dat men het gewoon vertikte om weg te gaan, al was men al bezig het afgeladen podium weer af te breken. Na het gejoel een klein kwartiertje aangehoord te hebben had men blijkbaar besloten dat nóg een encore van 3 nummers onvermijdelijk was. Nick had er in ieder geval geen problemen mee, en wij al helemaal niet.
Met het verdwijnen van de Higher Grounds is het ontstane gat o.a. ingevuld door de Texelse Boys, die in hun metalen hangar altijd de experimentele kant van de multimedia opzoeken, end dat met verve doen. Één van hun hoogtepunten dit jaar was Eboman's Sensor Madness. Na de aparte Funkstörung & Pixelpasta trekt Eboman twee handschoenen aan die tot de nok toe volgestampt waren met gyrosensoren, en met bewegingen en zelf gemaakte samples en software maakt hij ter plekke zijn muziek, met de videobeelden er bij. Trés bizarrre!
Tussen alle concerten door veel Beats Op Je Fiets stickers plakken, nachtelijke omzwervingen en feesten op de camping inclusief een verrassingsjam op de wasbakken aldaar (die nog lang mocht doorgaan ook!), een Grolsch-beugeltent die op het laatst toch wel bleek mee te vallen, Dancehall versus Reggaeton, space-thee en de onvermijdelijke kapotte en verbrande tenten en ongeveer 54.000 nieuwe vrienden gemaakt.
En ofschoon terug ook altijd lang duurt geldt hier hetzelfde voor als voor het aankomen: Ook gezellig, al is het dan wel wat rustiger en blijven al die voordringers die het voor de rest nóg langer laten duren toch wel irritant.
's Avonds nog een afterparty in veelbezongen Eric's Bar om met z'n allen te drinken op het beste feestje van 2005: A CampingFlight To Lowlands Paradise!
