De Dreigende Tijgers

Halve waarheden? Mijn verhaal is wel degelijk historisch correct, en we niemand gaat ontkennen dat walonië een zooitje is geworden.

Ik ben van mening dat de sociaal democratie het niet gaat en kan redden, vooruit misschien presenteer ik mijn mening wat krachtig, maar "scaremongerin" was niet de intentie. Wat je wel vergeet de melden in het bovenstaande stuk is dat landen als japan (een moderne westerse democratie) een arbeids ethos kennen waarin 12 uur per dag 5,5 dagen gewerkt wordt zelfs nadat het land een modene sameleving is geworden en men zal het er zeker niet in z'n hoofd halen extra loon "te verwachten" op jaar basis. Ook laat je weg dat japan "de eerste der tijgers" nadat er 2 atoombommen op gegooid zijn in 40 jaar opgebouwd is toen crashte de beurs (HARD!) maar japan herstelde dat verlies in 5 jaar tijd een veerkracht die het "oude" westen niet kent om nog maar te zwijgen van het feit dat wij die groei over 400 jaar hebben uitgesmeerd en niet over 40. Ook is het best schattig dat er maar een kwart van de bevolking in china in de steden leeft en dat mar 1/10 tot de rijkere bovenlaag behoort, maar percentages verhullen hier heel mooi dat 10% van de chinese bevolking evenveel is als 50% van de totale EU populatie en met nog 90% aan potentieel hoef ik vast niet voor te rekenen wiens economie de grootste gaat zijn zodra china westers niveau haalt (en dat gebeurt binnen nu en 50 jaar uiterlijk durf ik hier en nu te stellen)? Trouwens de chinese economie is waarde al groter dan die van de grootste en belangrijkste binnen de EU (Duitsland). En op het wereld toneel gaat het niet om rijkdom per hoofd maar om de totale omvang van de economie die je tot je beschikking hebt dus inkomsten per hoofd? Prima methode om de welvaart van een land mee te pijlen, maar het slaat de plank compleet mis als het om de economische "slagkracht" van een natie gaat. Is de gemiddelde rus bijzonder welvarend? Nee. Kan Rusland met de wil morgen de hele wereld in een energie crisis storten? Ja.

Nou ben ik het niet vaak met JP® eens maar toen hij opmerkte dat nederland van zijn zesjes cultuur afmoet, zat hij er mijnsinziens niet ver naast. We moeten echt ophouden met de instelling van het zal mijn tijd wel duren, en goh het zal alemaal wel meevallen, het valt niet mee.

Dude... I.N.T.E.R.P.U.N.C.T.I.E. Gewoon wat meer .jes en ,jes sprenkelen! Affijn.

Met halve waarheden bedoel ik precies dat: Het is wel waar, "maar", en ofschoon het niet direct tegen jouw persoonlijk bedoeld was doe je het nu wel.

Japans' wederopstanding na de 2e Wereldoorlog was inderdaad bewonderenswaardig te noemen. Zo bewonderenswaardig dat ze het een bijnaam hebben gegeven: "Wirtschaftswunder", naar de Duitse evenknie. Europa, minstens zo verkloot als Japan na de oorlog, beleefde het in z'n geheel mee, ofschoon de reden per regio anders waren. En Japan heeft echt niet 360 jaar in het stenen tijdperk gezeten; in 1919 waren ze één van de Grootmachten die Versailles oplegde aan de Duitsers. Kortom, deze explosieve groei is noch uniek Japans, noch onbereikbaar voor Europese sociaal-democratieën.

Wederom is duidelijk te zien dat een economie potentiële explosieve groei in zich heeft tot een bepaald "ontwikkeld" plafond. Zodra daartegenaan wordt gehikt is de rest "tweaken" in de marge, keuzes maken in beleid. China, India en de ander tijgers zijn nog niet in de buurt van dat plafond en hebben momenteel de juiste omstandigheden om er te komen. China heeft overigens maar 2,7x zoveel mensen en 3,6x zoveel arbeiders als de EU. Vergrijzing en groei zullen dit nog wat op doen lopen, maar zeker niet naar 5x zoveel. Ook is op basis van BNP p.p. ten opzichte van ontwikkelde economieën duidelijk te zien dat de Chinezen ergens rond de 40% van hun potentieel zitten. Hun BNP zal trouwens volgend jaar pas groter zijn dan dat van Duitsland. Meer terzijde is dat China het grootste socialistische land ter wereld is. Al lang geen communisme meer, maar socialistisch (en totalitair overigens) is het zeer zeker nog wel. Wederom niet gek voor een mislukt systeem ;-)

Nu even terug naar de stellingen. De Japanse economische groei beweegt zich al jaren binnen dezelfde marges als westerse economieën. China en India ontwikkelen volop en gaan het westen binnen afzienbare tijd in absolute economische cijfers voorbij. Als het economisch potentieel voor het grootste deel is waargemaakt eindigt deze discussie hoofdzakelijk bij demografie, en dat winnen zowel de Chinezen als de Indiërs gemakkelijk van ons. Het enige wat daartegen zou helpen is weer gaan fokken als konijnen en/of ('o gruwel', zei de PVV) immigranten naar binnen laten.

Dat wij het uiteindelijk economisch gezien gaan afleggen is dus even logisch als redelijk en onvermijdelijk. Dat wij daar economische macht bij zullen moeten inleveren net zo goed.

De angstzaaierij zit 'm daarin dat onze opa's al met deze gegevens om de oren werden geslagen, samen met dreigementen dat goedkope arbeid, productieverplaatsing naar lage-lonen-landen en immigranten onze economie ten gronde zouden richten. Alsof het geld wat daar verdiend wordt uit onze economie wordt gezogen.

En terwijl er grote verschuivingen binnen de economische sector-verdeling hebben plaatsgevonden is tot op heden ten dage niets van al deze rampspoed gebeurd, integendeel. We zijn er alleen maar welvarender van geworden.

De problemen doen zich voor waar de economie te eenzijdig blijkt (Wallonië, Limburg) en er protectionistisch verzet is/was tegen de verschuivingen (Wallonië).

Waar is dan je bewijs voor de absolute noodzakelijkheid om al deze landen koste wat kost "voor te blijven" in economische zin, en dat de afschaffing van de sociaal-democratie een weg daarnaar toe is? Of dat het sociaal-democratisch systeem, wat hier geen van allen iets mee te maken heeft, faalt?

Welnu: Onze economische macht is al sinds de Gouden Eeuw (w00t, VOC-tijd JP!) tanende. En het sociaal-democratische systeem maakt andere keuzes ja. Geen rauwe ongebreidelde economische groei ten kosten van sociale en maatschappelijke structuren en het milieu, maar structurele, redelijk evenredig verdeelde. Zij zorgt er voor dat mensen door toegankelijke, kwalitatief hoogwaardige scholing en zorg productiever worden. Mede daardoor biedt zij zekerheden voor deze productiviteit voor zowel werknemer als -gever. Ik zeg natuurlijk echt niet dat het systeem perfect is en ik zeg zéér zeker niet dat het hier perfect werkt, maar ik denk wel dat het uiteindelijk de gulden middenweg is. Het heeft er voor gezorgd dat wij een ontzettend flexibele, snel reagerende economie hebben die stabiliteit en welvarendheid biedt voor eenieder die er aan deelneemt, terwijl er in principe niemand buiten de boot hoeft te vallen. Dàt is economische slagkracht. Dat we er bij de VN Veiligheidsraad geen vuist mee kunnen maken is jammer, maar onvermijdelijk.

En om dan die laatste 10% groei voor niets eruit te persen tegen wil en dank door mensen ongelukkiger, onzekerder, gejaagder en armer te maken is een keuze die ik onwenselijk acht. Ze zoeken het in Japan, met 30.000 zelfmoorden per jaar, en de Verenigde Staten, waar de rijkste 10% meer dan 30% van de totale gezinsconsumptie vormt, en China, met hun 750.000 doden per jaar als gevolg van milieuvervuiling, maar lekker uit.