My RSS Feeds
Het Dour Festival
Date: Sat 16 Jul 2005 , 03:30 PM — 07:00 AM
Duration: 15 hrs 30 mins
Het Dour festival in Belgïe is, hoe kan het ook anders, in Dour.
Met een bezoekersaantal van een kleine 40.000 man is het goed bezocht, maar niet overdruk.
Vrienden moesten daar optreden, dus wij besloten om maar mee te gaan en een dagje gratis te festivallen.
Om half 5 aangereden, rond 20u daar. In Dour zelf nog de hele tijd aan het rondzoeken geweest. Het is heel makkelijk als er bordjes "public --->" en "<--- VIP/presse" hangen, maar de bordjes "artistes" waren veel lastiger te vinden :-)
De artiesteningang bleek precies aan de tegenovergestelde kant van de publieksingang te zijn. Dit was op zich nog niet zo'n probleem, alleen de artiesteningang was ook echt alleen voor artiesten. De gasten moesten dus via de publieksingang, wat een dikke 5 km omlopen was. Ondertussen spreekt er bij ons ook nog niemand echt Frans, en Franse Belgen die iets anders dan Frans spreken is ook al een uitzondering.
Al met al zijn we dik een anderhalf uur bezig geweest met "inchecken", maar toen stonden we er ook eindelijk hoor!
Dour is pretentieloos. De inrichting is functioneel doch lichtelijk sober. Daartegenover staat dat de kaartjes niet duur zijn, en de drank en het eten is ook heel redelijk (naar festivalmaatstaven weliswaar natuurlijk). Het unieke (schijnt) er wel aan te zijn dat een groot deel van de organisatie, de invulling van de stands en dergelijken volledig door de lokale bevolking wordt gedaan.
Het moet ook onvermijdelijk zijn dat het vroegere folkfestival een breedgedragen gebeurtenis is in het dorp, want het terrein is deels in het dorp, en de muziek stopt pas rond een uur of 5, wat toch 4 aardig slapeloze nachten zal opleveren.
Het is mooi om te zien dat zoiets nog kan, hier in Nederland zou het klachten en bezwaarschriften regenen. Aan de andere kant is het ook verbazingwekkend, aangezien namen als Alec Empire, Sofa Surfers, Front 242 en Killing Joke toch niet echt de namen zijn waar het doorsnee grote publiek voor van de stoel komt, laat staan dat ze het willen horen op vol volume tot in de kleine uurtjes.
Affijn. Tijdens het optreden van Front 242 werd nog eens héél duidelijk wat de verschillen zijn tussen een Belgisch publiek en een Nederlands publiek.
Nederlanders houden er van om uit hun plaat te gaan. Ze stormen zo hard mogelijk naar voren om vervolgens hutjemutje tegen elkaar aan gedrukt heen en weer te springen op de muziek van hun favoriete band.
Belgen daarentegen hebben veel meer de neiging om "stil te genieten". Armpjes over elkaar, peukje erbij, relaxxed. Ook al knallen de torens van boxxen meer dan 100 dB over het veld!
Waar zou dit verschil toch vandaan komen? Hoe dan ook, we zitten er ernstig over na te denken om volgend jaar maar de volle 5 dagen te gaan.
