eerste 3 dagen Polen: Kraków

Na enkele dagen van shoppen, inpakken, meer shoppen, meer inpakken, routeplannen enzovoorts was het dan zondag zo ver. Via Bruxelles-Midi op de trein gestapt naar Warschau om van daaruit verder te gaan naar Kraków.

Er valt weinig interessants te zeggen over de reis, behalve dan dat'ie lang en saai was, dat er in Hannover een kleine 30 luidruchtige puberende korfballers uit Oude Pekela (notabene) bij kwamen zitten, die nog overboekt bleken te zijn ook. Restauratiewagon ondanks beloftes afwezig, ik ga mijn beklag doen bij Deutsche Bahn. Die gast in het Russische gedeelte van de trein weigerde om zelfs maar een bakje thee te schenken als we niet uit zijn wagon kwamen. We mochten wel op hun balkonnetje roken, totdat die luidruchtige Groningers de plek als een stel vliegen ging bezwermen. Binnen 15min. was plotseling de deur op slot <verrassing><verrassing>.

Affijn. In Kraków aangekomen valt je 1 ding meteen op: Het is niet Rusland. En dan bedoel ik niet "he, ik kan hier de bordjes lezen" maar de hele sfeer van de stad ademt veel Europeser, en belangrijker, veel opener en gezelliger.
Zodra je in het stadscentrum komt wordt dat wederom sterk bevestigd: Het centrale plein, met een touristen-prullaria-winkelcentrum in het midden, wordt omgeven door terrasjes en cafeetjes van allerlei pluimage. Alle gebouwen zijn in typisch Poolse gotiek, met een enkele neo-klassieke en barokke uitzondering. Straatartiesten zoals 3 accordeonisten die de prachtigste stukken met veel verve weten te brengen, vuurdansers, oude mensjes die met z'n zessen in authentieke klederdracht authentieke volksmuziek maken, terwijl eentje van hen danst met een klein meisje, een gast die een vogelverschrikker probeert te zijn tussen de welbekende duivenplaag, al in al oogt en smaakt het heel Bourgondisch gezellig.
Kraków is beduidend duurder dan Moskva of St. Petersburg, maar nog steeds erg schappelijk, met prijzen die ongeveer de helft tot een derde zijn van wat Nederland heeft, afhankelijk van wat je waar neemt.

Zoals gebruikelijk waren we dankzij Irene weer eens met onze neus in de boter gevallen, wat betekende dat we voor de belachelijke prijs van EUR20,- p/nacht midden in het centrum zaten. We hoorden zelfs de brandweerman elk uur de Hejnal (hee-naau) spelen. Lang geleden, toen de Tartaren de stad met een verrassingsaanval probeerden te overmeesteren, stond iemand dat ook al te doen, en de beste man heeft dat met de dood moeten bekopen terwijl 'ie dat aan het doen was, maar daarmee redde hij wel de stad. Daarom wordt al meer dan 600 jaar elk uur in elke windrichting vanaf de grote kerk de Hejnal gespeeld en de laatste toon wordt abrupt afgebroken.

Een van de grootste attracties is de burcht Wawel. In Wawel is ten eerste het nut van een schoonheidscommissie te zien. Er staat een Gotische kerk, waar door de eeuwen heen elke Krol (koning) Jan-Boeren-ski zijn eigen kapel aangebouwd heeft.

Het resultaat is een unieke, doch ietwat bizarre kerk, waar Polen's koningen (en twee generaals vanwege hun historische prestaties en invloeden) allen begraven liggen.

Het slot zelf is, na de rijkdommen van de Hermitage, simpel, doch erg groots ingericht.

En oja: Noem mij 1 andere monarchie waar ze ook een "Drakengrot" in de berg van hun burcht hebben zitten!
Polen hebben zowieso iets met die draak. Het monsterlijke beeld wat voor de uitgang staat is de meest bizarre draak die ik ooit heb gezien, maar eng is'ie wel ;-)

En een ander uniek punt aan Wawel is dat het 1 van de 6 vaste aard-chakra's is, volgens de Hindu's dan. Niemand is er toegestaan om er over te praten, de reisgids kwam niet verder dan "zoek vreedzaam biddende hippies" die er dus niet waren, dus ik heb geen flauw idee.

Na nog een tour door de Joodsche wijk (die na de Nazis niet meer zo Joods is, er wonen heden ten dagen, uit zo'n 3 miljoen, nog maar een paar honderd Joden in Kraków), waar nog heel veel terug te vinden is over hoe de miljoenen Joden min of meer vredig samenleefden met de Polen daar, met als hoogtepunt een succesvol voor de Nazis verstopte 17e eeuwse Joodse begraafplaats.

Daarna nog maar wat chocoladefondue gedaan in Cafe Camera (errug lekker tentje met errug lekkere chocola), die ik zeker alle vrouwen die naar Kraków gaan kan aanraden.
Ook de jazz-cafeetjes waren zeer de moeite waard, we waren toevallig daar terwijl één van de beste jazz-festivals van Kraków bezig was. Dat was 's avonds ernstig relaxxed.

Op onze laatste dag in Kraków zijn we naar Auschwitz-Birkenau gegaan. Auschwitz ligt in Oświęcim, en werd van origine door de Nazis opgezet om een paar duizend weerbarstige Polen in te huizen. Door de jaren heen werd het kamp een slavenkamp waar zo'n 20.000 Polen, Joden, homo's, Jehova's en Roma's tegelijkertijd doodgewerkt werden.
Nog geen 5km verderop ligt Auschwitz-II, Birkenau, wat een echt vernietigingskamp was. Hier werden zo'n 100.000 mensen tegelijk opgeslagen in afwachting van hun dood, die door talloze manieren intrad, waarvan de beruchte gaskamers misschien nog wel de meest menselijke was.
Al met al gaan de voorzichtigste schattingen er van uit dat er in het gehele Auschwitz-complex systematisch zo'n 1,5 miljoen mensen dood zijn gegaan door ziekte, uithongering, fenol-injecties, sterilisatie-experimenten, Zyklon-B, uitputting of gewoon de kogel.
Deze getallen hebben we allen al eens gehoord en gezien. Maar op het moment dat je tussen de honderden barakken van Birkenau loopt begin je opeens de systematiek en de schaal te zien, en de rillingen lopen langs je rug.
En waar nu de vlindertjes rondvliegen en de kikkers zitten, zie je opeens dat het water grijs is. Grijs van de as van de verbrande mensen.
Als je daarna door Auschwitz loopt en je komt in de zaal waar ze bijna 2000 van de gevonden 7000 kilo haar voor je uitgestald hebben liggen, begin je pas echt te snappen hoe veel mensen er als beesten afgeslacht zijn. Een eindeloze berg haar, meter na meter, tot je plotseling daartussen een hele opvallende, lange, felrode vlecht ziet liggen... Autsj...
Daarna een zaal zo groot als een basketbalveld met daarin meters en meters schoenen, meters hoog opgestapeld. Al deze schoenen hoorden ooit aan een paar voeten die in de ovens verdwenen zijn.
Al deze dingen zijn allemaal door de Soviets gevonden bij de bevrijding van de kampen, en het was slechts wat men niet meer op tijd weg kon krijgen.
En iedereen die in eerste instantie daar aankwam (waarvan de helft zowieso direct naar de gaskamers werd gestuurd) verkeerden in het geloof hier een nieuw leven op te kunnen bouwen. Na een slopende tocht in veewagens van tot wel 10 dagen, waarin de zwaksten reeds dood arriveerden, kwamen ze met hun papieren die nieuwe stukken land en nieuwe banen beloofden, alleen maar om systematisch zo mensonterend mogelijk afgeslacht te worden.
Errug indrukwekkend. Laat je nooit meer los. En je zou willen dat ze iedereen die tot president of premier wordt gekozen eerst even hierlangs stuurden om wat verstand in die botte koppen te krijgen.

Affijn. Nu gaan we weg uit Kraków om door de Karpathen te gaan trekken, maar we gaan hier echt wel terugkomen, deze stad heeft nog veel meer te bieden!

links: digg this    del.icio.us    technorati    reddit