The Loeki's Strange Omniverse
My RSS Feeds
Tolerantie & Discriminatie In Nederland
posted Thursday, 23 June 2005
Wij in Nederland hebben altijd bekend gestaan om onze tolerantie. Dit stamt al van héél lang geleden, toen wij nog de enige republiek in Europa waren met vrijheid van godsdienst.
Welnu, ik wil bij deze mijn excuses aanbieden aan degenen die de laatste 2 1/2 jaar met grote verbazing onze politiek aanschouwd hebben. Nederland is niet tolerant en is het nooit geweest ook.
Maar tegelijk ook enige geruststelling: Er zijn er velen in Nederland die dagelijks de pijn voelen als ze naar het nieuws kijken, de politiek volgen en zien wat er aan het gebeuren is. Mensen die tranen laten om ons land en wat het had moeten zijn.
Wat is "tolerantie"?
Voor mij betekent het dat je elkaar accepteert en in elkaars waarde laat, hoe moeilijk dat bij tijd en wijle ook kan zijn.
Tolerantie in Nederland heeft door de eeuwen heen vele definities gekend. In onze Gouden Eeuw stonden we toe dat joden, moslims, katholieken, gereformeerden en protestanten en wat al niet meer hun geloof vrijelijk mochten beleiden. Deden we dat uit een overtuiging dat dit de enige rechtvaardige manier was?
Joden en moslims waren in de Europese landen uitgesloten van de ambachtelijke beroepen. Noodgedwongen hadden ze zich daardoor ontwikkeld tot bankiers, handelaars, diamantairs enzovoort. Kortom: de "nieuwe" beroepen, waar opeens veel meer geld in bleek te zitten. Als je nu op zoek bent naar nieuwe investeringen (net uitgevonden) en leningen, ga je dan de bevolkingsgroepen die daar een vitaal onderdeel in kunnen zijn, uitsluiten op basis van principes?
Nope. Vergeet niet dat wij 's werelds eerste NV hebben opgericht. Handel is winst en voor handel is geld nodig, wat zij konden leveren. "Tolerantie" en "vrijheid van godsdienst" verwerden tot reclamelabel.
In hoeverre hadden ze het beter dan degenen in andere landen? Ze werden weliswaar niet vervolgd, maar ze leefden nog steeds in eigen wijken, kochten in eigen winkels en werden over het algemeen gemeden.
Ditzelfde goldt trouwens voor andere geloofsmengelingen. Er is een heel oud gezegde hier: "Twee geloven op één kussen, daar slaapt de duivel tussen!".
En zo zijn we tot diep in de 20e eeuw doorgegaan, tot de zogenaamde verzuiling in Nederland ten prooi viel aan het verval van de grote godsdiensten en de modernisering, al zijn er nog steeds vele brokken en resten zichtbaar vandaag de dag.
Verzuiling. In het zuiden van de Verenigde Staten noemden ze het segregatie en ging het op basis van huidskleur, maar de principes zijn hetzelfde en wij waren er écht beter in, aangezien wij minstens 4 zuilen hebben kunnen onderhouden.
Iedereen leefde niet met elkaar, maar (noodgedwongen) langs elkaar. Onbegrip en vooroordelen tussen de zuilen waren enorm, en buitenstaanders werden angstvallig gemeden. Dit is nu het tolerante Nederland.
En het is eigenlijk nooit opgehouden. De verzuiling in haar oude vorm bestaat niet meer, maar de nieuwe vorm is nog veel kwalijker.
Pim Fortuyn maakte, zoals dat heet, "de dingen die vroeger nooit gezegd mochten worden bespreekbaar".
Onze lakse houding jegens immigranten had geleid tot een eigen vorm van Apartheid. Ghettovorming, "zwarte" scholen en gebrekkige taalbeheersing leidde tot hogere armoede, werkloosheid en ergo tot hogere crimininaliteit onder de allochtonen.
Echter, na zeker na zijn dood, de interpretatie die er gegeven werd aan zij ideeën was precies degene die het taboe van de onbesreekbaarheid probeerde te voorkomen.
Vrij vertaald: Men mocht weer zeggen dat het aan de buitenlanders lag.
Tijdens dat verkiezingsjaar vond er een opmerkelijke radicalisering van politieke ideeën plaats, en de hardste schreeuwers met de meest populistische ideeën kwamen aan de macht.
Na 11 september en de dood van Theo van Gogh kwam dit proces in een enorme stroomversnelling. En waar wij Nederlanders in het belang van de handel altijd heel goed waren in het sussen van ruzies en het bereiken van compromissen, iets wat zijn hoogtepunt bereikte in het veelgeroemde en tegenwoordig verguisde Poldermodel, kwamen er nu alleen maar uitspraken en ideeën naar voren die in hun stompzinnige belachelijkheid de diverse kloven in Nederland alleen maar verwijdden tot gapende, diep uitgeslepen ravijnen.
Daar bovenop kwamen de strengste en grootste bezuinigingen die Nederland ooit heeft gekend, wat onafwendbaar het meeste pijn doet bij de laagste inkomens, waarvan een groot deel dus allochtoon is.
De media en de politiek speelden volledig in op de angstgevoelens onder de bevolking in plaats van deze te sussen en constructieve oplossingen te zoeken. Inmiddels is dit proces zover gevorderd, dat de taboes van nog geen 3 jaar geleden 180 graden
zijn gedraaid: Vroeger mocht het niet aan de allochtonen liggen, nu is
het onmogelijk dat het niet zo is. Dit is een vorm van groepsgedrag, of censuur, afhankelijk van hoe je het wenst te interpreteren. Punt is dat je het niet zo maar doorbroken krijgt.
We zitten nu dus in een situatie waarin de politiek paniekvoetbalt om maar zo vaak mogelijk met hun kop in de media te verschijnen. We zijn bekrompener dan ooit geworden en het einde van de tunnel is voorlopig nog niet in zicht, ondanks hoopvolle beginselen.
Pim Fortuyn had het altijd over "de puinhopen van 8 jaar Paars", maar Nederland zal nog lang nodig hebben om te bekomen van de vergissing die Balkenende I & II heet, en waar we overigens ook nooit voor gekozen hebben.
Rest mijn enige hoop: Het Hooggerechtshof. Vroeger of later moeten er gewoon uitspraken komen die zullen aantonen dat dit kabinet op een aantal punten rechtstreeks indruist tegen het gelijkwaardigheidsbeginsel, het recht op privacy en nog een aantal anderen. Ik kan niet wachten.
Welnu, ik wil bij deze mijn excuses aanbieden aan degenen die de laatste 2 1/2 jaar met grote verbazing onze politiek aanschouwd hebben. Nederland is niet tolerant en is het nooit geweest ook.
Maar tegelijk ook enige geruststelling: Er zijn er velen in Nederland die dagelijks de pijn voelen als ze naar het nieuws kijken, de politiek volgen en zien wat er aan het gebeuren is. Mensen die tranen laten om ons land en wat het had moeten zijn.
Wat is "tolerantie"?
Voor mij betekent het dat je elkaar accepteert en in elkaars waarde laat, hoe moeilijk dat bij tijd en wijle ook kan zijn.
Tolerantie in Nederland heeft door de eeuwen heen vele definities gekend. In onze Gouden Eeuw stonden we toe dat joden, moslims, katholieken, gereformeerden en protestanten en wat al niet meer hun geloof vrijelijk mochten beleiden. Deden we dat uit een overtuiging dat dit de enige rechtvaardige manier was?
Joden en moslims waren in de Europese landen uitgesloten van de ambachtelijke beroepen. Noodgedwongen hadden ze zich daardoor ontwikkeld tot bankiers, handelaars, diamantairs enzovoort. Kortom: de "nieuwe" beroepen, waar opeens veel meer geld in bleek te zitten. Als je nu op zoek bent naar nieuwe investeringen (net uitgevonden) en leningen, ga je dan de bevolkingsgroepen die daar een vitaal onderdeel in kunnen zijn, uitsluiten op basis van principes?
Nope. Vergeet niet dat wij 's werelds eerste NV hebben opgericht. Handel is winst en voor handel is geld nodig, wat zij konden leveren. "Tolerantie" en "vrijheid van godsdienst" verwerden tot reclamelabel.
In hoeverre hadden ze het beter dan degenen in andere landen? Ze werden weliswaar niet vervolgd, maar ze leefden nog steeds in eigen wijken, kochten in eigen winkels en werden over het algemeen gemeden.
Ditzelfde goldt trouwens voor andere geloofsmengelingen. Er is een heel oud gezegde hier: "Twee geloven op één kussen, daar slaapt de duivel tussen!".
En zo zijn we tot diep in de 20e eeuw doorgegaan, tot de zogenaamde verzuiling in Nederland ten prooi viel aan het verval van de grote godsdiensten en de modernisering, al zijn er nog steeds vele brokken en resten zichtbaar vandaag de dag.
Verzuiling. In het zuiden van de Verenigde Staten noemden ze het segregatie en ging het op basis van huidskleur, maar de principes zijn hetzelfde en wij waren er écht beter in, aangezien wij minstens 4 zuilen hebben kunnen onderhouden.
Iedereen leefde niet met elkaar, maar (noodgedwongen) langs elkaar. Onbegrip en vooroordelen tussen de zuilen waren enorm, en buitenstaanders werden angstvallig gemeden. Dit is nu het tolerante Nederland.
En het is eigenlijk nooit opgehouden. De verzuiling in haar oude vorm bestaat niet meer, maar de nieuwe vorm is nog veel kwalijker.
Pim Fortuyn maakte, zoals dat heet, "de dingen die vroeger nooit gezegd mochten worden bespreekbaar".
Onze lakse houding jegens immigranten had geleid tot een eigen vorm van Apartheid. Ghettovorming, "zwarte" scholen en gebrekkige taalbeheersing leidde tot hogere armoede, werkloosheid en ergo tot hogere crimininaliteit onder de allochtonen.
Echter, na zeker na zijn dood, de interpretatie die er gegeven werd aan zij ideeën was precies degene die het taboe van de onbesreekbaarheid probeerde te voorkomen.
Vrij vertaald: Men mocht weer zeggen dat het aan de buitenlanders lag.
Tijdens dat verkiezingsjaar vond er een opmerkelijke radicalisering van politieke ideeën plaats, en de hardste schreeuwers met de meest populistische ideeën kwamen aan de macht.
Na 11 september en de dood van Theo van Gogh kwam dit proces in een enorme stroomversnelling. En waar wij Nederlanders in het belang van de handel altijd heel goed waren in het sussen van ruzies en het bereiken van compromissen, iets wat zijn hoogtepunt bereikte in het veelgeroemde en tegenwoordig verguisde Poldermodel, kwamen er nu alleen maar uitspraken en ideeën naar voren die in hun stompzinnige belachelijkheid de diverse kloven in Nederland alleen maar verwijdden tot gapende, diep uitgeslepen ravijnen.
Daar bovenop kwamen de strengste en grootste bezuinigingen die Nederland ooit heeft gekend, wat onafwendbaar het meeste pijn doet bij de laagste inkomens, waarvan een groot deel dus allochtoon is.
De media en de politiek speelden volledig in op de angstgevoelens onder de bevolking in plaats van deze te sussen en constructieve oplossingen te zoeken. Inmiddels is dit proces zover gevorderd, dat de taboes van nog geen 3 jaar geleden 180 graden
zijn gedraaid: Vroeger mocht het niet aan de allochtonen liggen, nu is
het onmogelijk dat het niet zo is. Dit is een vorm van groepsgedrag, of censuur, afhankelijk van hoe je het wenst te interpreteren. Punt is dat je het niet zo maar doorbroken krijgt.
We zitten nu dus in een situatie waarin de politiek paniekvoetbalt om maar zo vaak mogelijk met hun kop in de media te verschijnen. We zijn bekrompener dan ooit geworden en het einde van de tunnel is voorlopig nog niet in zicht, ondanks hoopvolle beginselen.
Pim Fortuyn had het altijd over "de puinhopen van 8 jaar Paars", maar Nederland zal nog lang nodig hebben om te bekomen van de vergissing die Balkenende I & II heet, en waar we overigens ook nooit voor gekozen hebben.
Rest mijn enige hoop: Het Hooggerechtshof. Vroeger of later moeten er gewoon uitspraken komen die zullen aantonen dat dit kabinet op een aantal punten rechtstreeks indruist tegen het gelijkwaardigheidsbeginsel, het recht op privacy en nog een aantal anderen. Ik kan niet wachten.
Say something!