My RSS Feeds
Volgende paar dagen Polen: Grybów, Tarnów
Na onze laatste nacht in Kraków hebben we, op aanraden van de Lonely Planet, een kaartje gekocht voor de regionen onder Kraków, nabij de Karpathen. We besloten om een kleine hikingtocht te gaan ondernemen die in Grybów zou beginnen, en via wat (nog) kleinere dorpjes naar beneden zou lopen over een paar heuvels en langs een mooi meer.
Echter. Door het geweldige transportsysteem stonden we pas om 21u daadwerkelijk daar, en we wisten nog niet waar het beginpunt zich bevond.
Uiteindelijk in de lokale pizzeria gescholen voor de regen (die al de hele dag met bakken uit de lucht kwam vallen), en na een veel te grote, in ketchup verzopen pizza besloten er toch maar voor te gaan.
Les 1 hiken: Ga niet na een lange dag in het donker in de zeikende regen van start. Na een uurtje hadden we het beginpunt via wat omwegen en het clandestien oversteken van het spoor wel gevonden, maar daarna begon een steile klim (over een weggetje weliswaar) omhoog, en da' was niet (meer) zo'n succes.
Na een kilometertje of 10, 15 waren we we beiden aardig gedemotiveerd en vonden we het naastgelegen veldje toch wel de ideale plek om onze 2-secondentent maar eens te checken.
Ofschoon Irene nog de grond had gecontroleerd, hebben we hier les 1 en 2 tentjes geleerd:
Zet 'm niet vlakbij bomen die al oud zijn, deze kunnen wel eens weerbarstige uitschieters hebben. En controleer altijd even de bodem van de tent voordat je al je zooi er in gaat dumpen.
Affijn... Na drie keer onze tent verplaatst te hebben en zo ongeveer alles wat nat te krijgen was wel natgekregen te hebben stond de tent en lagen wij er in. Welterusten.
Na een rustige nacht wildkamperen werden we wakker met het geruststellende geklater van water op de tent. Het regende. Nog steeds. En niet zo zuinig ook. Nog steeds.
Een snelle plot van de route leerde ons dat we nog minstens 15 km met volle bepakking door de gietende regen omhoog zouden moeten klimmen, nadat we alles ingepakt en dergelijken zouden hebben. Na even overlegd te hebben besloten we dat het hoofdstuk hiken voor deze vakantie in ieder geval wel over was.
Alles ingepakt, omgedraaid en teruggelopen naar het station van het verlopen holletje Grybów en daar de trein (terug) gepakt. We wilden eerst meteen doorreizen, maar besloten op een groter knooppunt van spoorwegen op de route, Tarnów, uit te stappen en een camping op te zoeken (want de tent gebruiken zouden we).
Dat bleek een schot in de roos.
Het hele stadscentrumpje stamt nog uit de 15e eeuw, en het is nog volgens het toen geldende stramin opgezet: Groot plein, stadhuis in het midden, alle evenementen en dergelijken er omheen.
Ongeveer net als Kraków dus, maar dan kleiner en knusser. Dit werd nog versterkt door de absoluut schattige trots van de mensen op hun eigen stadje en hun eigen lokale held, Józef Bem.
Vandaag de dag leven er bijna 125.000 mensen in Tarnów, en het enige publieke transportsysteem is de bus.
Voor de Nazis was er echter ook een tram, en 1 van de topattracties van Tarnów is een bijna echte replica van een trampstop uit die tijd. Oftwel: Een bankje, met een bordje en twee stenen "sporen" in de weg gelegd.
Al met al is er in een goeie dag door Tarnów heen te lopen, maar ze hebben wel een echt unicum: Een Roma-museum. Ze beweren zelf dat het het enige museum in Europa is met een permanente zigeuner-expositie. Hier wordt in het kort en aan de hand van levendige platen, kaarten en poppen uitgelegd waar zigeuners vandaan komen, hoe zwaar hun leven is geweest en hoe ze hun leven leid(d)en. Vandaag de dag zijn de meeste gesettled (ze hebben zelfs een gezamenlijke vlag, volkslied en VN-zetel), maar er staan in de tuin van het museum nog een paar echte Roma-woonwagens.
En over Roma gesproken: Op de, overigens buitengewoon leuke en gezellige, camping werden we ook door een paar Roma gezelschap gehouden. Luidruchtige kampers die om 7u 's ochtends al de hele camping wekten, die niet betaalden en elke regel op zowel de camping als in de stad (waar we ze ook zijn tegengekomen) met de voeten treden, en daar duidelijk geen tegenspraak op dulden, waar dus ook niemand aan begint.
Deze, en onze andere ervaringen met de Roma, maken het moeilijk om begrip voor deze mensen op te brengen gezien hun buitengewoon hoge Tokkie-gehalte, hun schaamteloze uitbuiterij en hun duidelijke aanwezigheid in geluid, geuren en kleuren, maar ergens anders is het ook niets anders dan achtergrond en zeer slechte opvoeding ;-)
Affijn. Na 2 dagen en evenzoveel nachten (waarvan 1tje voor de verandering weer eens droog) op die camping (die naast de Roma vergeven was van Hollanders en Fransen!?) trekken we nu door naar Zamość, waar we een dag later Irene's familie zullen treffen om naar Biłgoraj te gaan, een klein dorpje daar vlakbij, de geboorteplaats van "oma Polen".
