The Loeki's Strange Omniverse
My RSS Feeds
Waarom Iran Nergens Bang Voor Is En Hoeft Te Zijn
posted Sunday, 5 February 2006
Zodra de wereld eindelijk verlost is van één van de meest gevaarlijke mensen van het 20e eeuwse fin de siécle ga ik een feestje krijgen van een goeie maat van me.
Waarom? Omdat hij, net zoals velen op deze wereld, gelooft dat G.W. Bush, voordat hij weg moet, Iran nog zal binnenvallen en ook daar "vrede, democratie en vrijheid" gaat brengen.
Daar geloof ik dus helemaal niets van, en ik heb er een goeie party onder verwed. Het is in mijn mening een grove vergissing om de poppenspelers achter deze marionet te onderschatten. De "neo-cons" zoals ze populair heten, zijn oorlogszuchtig om velerlei verschillende reden, maar niemand moet zich misrekenen door ze dom te achten.
OK, Bush heeft dan misschien het IQ van een kanarie, maar de vent hoeft alleen maar te lachen en stoere praat te hanteren en vakantie te houden op z'n ranch in Texas. Met andere woorden: een perfecte president.
Kortom: Ik denk dat, ofschoon Rumsfeld vandaag nog harde praat hanteerde omtrent het hele gebeuren, ze er niet over piekeren om naar Iran te gaan met wat geschut in hun handen.
Waarom dan wel niet?
Op een totale troepenmacht van zo'n 1,4 miljoen lijkt dat niet zoveel. Daarvan is echter 1,1 miljoen aanwezig in de USA zelf. Een "geheim" (doch natuurlijk gelekt) rapport van het Pentagon zelf, gepubliceerd in afgelopen januari, beschreef nogmaals in detail dat het leger nu reeds in haar voegen kraakt en bijna niet meer kan voldoen aan de troepeneisen.
Dit wil natuurlijk niet zeggen dat er niet meer troepen daadwerkelijk in "combat zones" ingezet zouden kunnen worden, maar wel dat ze reeds te ver uit de politieke comfort zone zijn, en héél veel op het spel zetten als ze verder gaan.
Vanuit dat oogpunt is het laatste wat ze nu nodig hebben een nieuwe oorlog.
Als je onderstaande feiten bekijkt zouden ze echter (veel) meer dan 500.000 manschappen langdurig nodig hebben om te voorkomen dat het land in een burgeroorlog terugvalt.
OK... FF opgesomd:
Het moge duidelijk zijn dat Ahmadinejad een veel bredere steun onder de bevolking geniet dan Saddam Hoessein ooit had. Hij regeerde immers vanuit een kleine minderheid, die de grote meerderheid onderdrukte. Deze president is, ondanks hoogstwaarschijnlijk grof gesjoemel, wel degelijk democratisch gekozen.
De situatie qua verzet zal dus nog een hele brok erger worden dan in Irak, met dit verschil dat je met het terrein van Afghanistan te maken hebt. Je weet wel, die bergen waar ze ene meneer Bin Laden nu al 3 jaar uit proberen te krijgen.
Irak was al een keer flink platgebombardeerd en arm gemaakt door embargo's en onderdrukt toen de Amerikanen kwamen. Afghanistan is straatarm en zat al decennialang in een feodale stammen/krijgsheren burgeroorlog verwikkeld, iets waar de Taliban juist eindelijk een einde aan leken te gaan maken.
Oordeel zelf maar, maar Iran is, in tegenstelling tot Irak en Afghanistan, niet een land waar je even een bommentapijtje legt om vervolgens naar binnen te marcheren en op een vliegdekschip Victory te kraaien.
Daarnaast is het zo dat Iran de toegangspoort tot de Perzische Golf is.
Financiën & Politieke situatie
Meer dan 20% van 's werelds olie komt dagelijks over de Perzische Golf gedobberd. Door onder andere de Hormuzstraat, slechts 34 zeemijlen breed, met in het midden het omstreden Abu Musa en de Tunb-eilandjes, met 500 inwoners en meer dan 4.000 tot de tanden toe bewapende Iraanse soldaten. De volledige kustlijn van Iran loopt langs dit watertje, één van de strategisch meest belangrijke waterwegen op aarde. Dit geeft Iran ook een "ietwat" betere onderhandelingspositie; Khamenei of Ahmadinejad hoeft z'n smoel maar open te trekken of er komt geen vaatje olie meer door.
Daarnaast is elk land wat meer dan 2,5 miljoen vaten olie per dag exporteert gewoon machtig. Full stop. De OPEC (waar zij dus het op één na machtigste lid van zijn) heeft bij lange na niet genoeg reservecapaciteit om het wegvallen van deze hoeveelheid op te vangen, zeker niet in het aangezicht van een exploderende vraag (de schattingen van de reservecapaciteit van de OPEC varieert tussen de 0,5 en 1,5 miljoen vaten per dag).
Sterker nog, ze hoeven alleen maar te dreigen met olie-embargo's of blokkades en de toch al overspannen oliemarkt explodeert (opnieuw).
Daarnaast hebben ze nog een fiks aantal jaren nodig om Uranium te verrijken naar een niveau wat bruikbaar is voor een bom. Dit moet van een veel hogere zuiverheid 235U/238U zijn dan dat voor kerncentrales. Zelfs de meest pessimistische en oproerkraaiende rapporten moeten nog toegeven dat het nog minstens een jaar of 10 gaat duren voordat Iran in staat geacht wordt om daadwerkelijk een atoombom te bouwen.
Aan de andere kant, als ze één of meerdere van deze dingen doen gaan ze de wereld in gijzeling houden, wat een vrij gegarandeerde weg naar een oorlog wordt.
Terug naar de United States: President Bush heeft net zijn nieuwe begroting voorgesteld. De begroting behelst een uitgavenpakket van meer dan $2.770 miljard. Daarvan gaat dik $439 miljard naar het Pentagon. Om dat te kunnen betalen moet Bush reeds flink snijden in binnenlandse uitgaven. Ook al om het record begrotingstekort van zo'n $423 miljard te beteugelen. De staatsschuld van de United States is in recordtempo naar een recordniveau gestegen, en het ziet er niet naar uit dat er zelfs maar een afzwakking in de stijging aan zit te komen met het huidige beleid.
Een nieuwe oorlog past, vrij kort gezegd, niet bepaald in het budget. En met een goedkeuringspercentage van om en nabij de 30%-40% (een recorddiepte sinds Nixon) zullen bezuinigingen op het binnenlandse budget niet bepaald helpen, laat staan een nieuwe oorlog.
Bondgenoten in de NAVO, VN en de EU piekeren er op dit moment nog niet over een militair ingrijpen tegen Iran, en het zal eerder een koude dag in de hel zijn voordat zo'n voorstel goedgekeurd gaat worden door de VN Veiligheidsraad.
En ofschoon het lijkt alsof praktisch de hele wereld bezorgd naar Iran kijkt (op Rusland na dan), moeten we niet vergeten dat we qua de Iraakse kwestie ook compleet zijn voorgelogen met pure verzinsels terwijl we door onze eigen overheden misleid werden.
De situatie is hier heel anders, maar mijn inschatting is toch wel dat, zelfs als Iran nucleaire wapens aan het ontwikkelen is, ze noch het lef noch de wil hebben die te gebruiken, net zo min als Pakistan of India (of Israël) dat hebben.
Waarom? Omdat hij, net zoals velen op deze wereld, gelooft dat G.W. Bush, voordat hij weg moet, Iran nog zal binnenvallen en ook daar "vrede, democratie en vrijheid" gaat brengen.
Daar geloof ik dus helemaal niets van, en ik heb er een goeie party onder verwed. Het is in mijn mening een grove vergissing om de poppenspelers achter deze marionet te onderschatten. De "neo-cons" zoals ze populair heten, zijn oorlogszuchtig om velerlei verschillende reden, maar niemand moet zich misrekenen door ze dom te achten.
OK, Bush heeft dan misschien het IQ van een kanarie, maar de vent hoeft alleen maar te lachen en stoere praat te hanteren en vakantie te houden op z'n ranch in Texas. Met andere woorden: een perfecte president.
Kortom: Ik denk dat, ofschoon Rumsfeld vandaag nog harde praat hanteerde omtrent het hele gebeuren, ze er niet over piekeren om naar Iran te gaan met wat geschut in hun handen.
Waarom dan wel niet?
Militaire apparaat
Volgens het Department of Defense's Defense Manower Data Center zijn er op dit moment zo'n 169.000 troepen aanwezig in Iraq, en zo'n 19.500 in Afghanistan.Op een totale troepenmacht van zo'n 1,4 miljoen lijkt dat niet zoveel. Daarvan is echter 1,1 miljoen aanwezig in de USA zelf. Een "geheim" (doch natuurlijk gelekt) rapport van het Pentagon zelf, gepubliceerd in afgelopen januari, beschreef nogmaals in detail dat het leger nu reeds in haar voegen kraakt en bijna niet meer kan voldoen aan de troepeneisen.
Dit wil natuurlijk niet zeggen dat er niet meer troepen daadwerkelijk in "combat zones" ingezet zouden kunnen worden, maar wel dat ze reeds te ver uit de politieke comfort zone zijn, en héél veel op het spel zetten als ze verder gaan.
Vanuit dat oogpunt is het laatste wat ze nu nodig hebben een nieuwe oorlog.
Als je onderstaande feiten bekijkt zouden ze echter (veel) meer dan 500.000 manschappen langdurig nodig hebben om te voorkomen dat het land in een burgeroorlog terugvalt.
Landschap en bevolking
Iran, Iraq, what's the difference? Die visie hoor ik nogal eens in een paar schokkende onwetendheden omtrent de demo- en geografie. Dames en heren: Een paar héle belangrijke verschillen tussen Iran en Irak (en Afghanistan):| Zie hier voor geografie | Afghanistan | Irak | Iran |
| Oppervlakte ( x 1000 km2) | 647,5 | 432,2 | 1.636 |
| Bevolking (miljoenen) | 29,3 | 26,1 | 68 |
| Bevolking in staat om te werken (miljoenen) | 15 | 7,4 | 23,7 |
| Overheidsinkomsten per jaar (miljoenen $) | 269 | 1.930 | 4.882 |
| Olieproductie (miljoenen vaten per dag) | 0 | 2 | 3,98 |
| Olie export (miljoenen vaten per dag) | 0 | 1,3 | 2,5 |
| Wereldranglijstnr. olieproductie (excl. "groepen", bijv. "wereld") | 213 | 14 | 4 (nr.2 OPEC) |
OK... FF opgesomd:
- Iran is bijna 4x zo groot als Irak.
- Er wonen meer dan 3x zoveel mensen en er zijn meer dan 3x zoveel strijdbare mensen.
- De Iraanse overheid verdient meer dan 2x zoveel geld als Afghanistan en Irak bij elkaar genomen.
- Als je de geografie bekijkt is Iran véél meer als Afghanistan, met enorme ruige gebergtes en heuvels in plaats van grote open woestijnen zoals in Irak.
Het moge duidelijk zijn dat Ahmadinejad een veel bredere steun onder de bevolking geniet dan Saddam Hoessein ooit had. Hij regeerde immers vanuit een kleine minderheid, die de grote meerderheid onderdrukte. Deze president is, ondanks hoogstwaarschijnlijk grof gesjoemel, wel degelijk democratisch gekozen.
De situatie qua verzet zal dus nog een hele brok erger worden dan in Irak, met dit verschil dat je met het terrein van Afghanistan te maken hebt. Je weet wel, die bergen waar ze ene meneer Bin Laden nu al 3 jaar uit proberen te krijgen.
Irak was al een keer flink platgebombardeerd en arm gemaakt door embargo's en onderdrukt toen de Amerikanen kwamen. Afghanistan is straatarm en zat al decennialang in een feodale stammen/krijgsheren burgeroorlog verwikkeld, iets waar de Taliban juist eindelijk een einde aan leken te gaan maken.
Oordeel zelf maar, maar Iran is, in tegenstelling tot Irak en Afghanistan, niet een land waar je even een bommentapijtje legt om vervolgens naar binnen te marcheren en op een vliegdekschip Victory te kraaien.
Daarnaast is het zo dat Iran de toegangspoort tot de Perzische Golf is.
Financiën & Politieke situatie
Meer dan 20% van 's werelds olie komt dagelijks over de Perzische Golf gedobberd. Door onder andere de Hormuzstraat, slechts 34 zeemijlen breed, met in het midden het omstreden Abu Musa en de Tunb-eilandjes, met 500 inwoners en meer dan 4.000 tot de tanden toe bewapende Iraanse soldaten. De volledige kustlijn van Iran loopt langs dit watertje, één van de strategisch meest belangrijke waterwegen op aarde. Dit geeft Iran ook een "ietwat" betere onderhandelingspositie; Khamenei of Ahmadinejad hoeft z'n smoel maar open te trekken of er komt geen vaatje olie meer door.Daarnaast is elk land wat meer dan 2,5 miljoen vaten olie per dag exporteert gewoon machtig. Full stop. De OPEC (waar zij dus het op één na machtigste lid van zijn) heeft bij lange na niet genoeg reservecapaciteit om het wegvallen van deze hoeveelheid op te vangen, zeker niet in het aangezicht van een exploderende vraag (de schattingen van de reservecapaciteit van de OPEC varieert tussen de 0,5 en 1,5 miljoen vaten per dag).
Sterker nog, ze hoeven alleen maar te dreigen met olie-embargo's of blokkades en de toch al overspannen oliemarkt explodeert (opnieuw).
Daarnaast hebben ze nog een fiks aantal jaren nodig om Uranium te verrijken naar een niveau wat bruikbaar is voor een bom. Dit moet van een veel hogere zuiverheid 235U/238U zijn dan dat voor kerncentrales. Zelfs de meest pessimistische en oproerkraaiende rapporten moeten nog toegeven dat het nog minstens een jaar of 10 gaat duren voordat Iran in staat geacht wordt om daadwerkelijk een atoombom te bouwen.
Aan de andere kant, als ze één of meerdere van deze dingen doen gaan ze de wereld in gijzeling houden, wat een vrij gegarandeerde weg naar een oorlog wordt.
Terug naar de United States: President Bush heeft net zijn nieuwe begroting voorgesteld. De begroting behelst een uitgavenpakket van meer dan $2.770 miljard. Daarvan gaat dik $439 miljard naar het Pentagon. Om dat te kunnen betalen moet Bush reeds flink snijden in binnenlandse uitgaven. Ook al om het record begrotingstekort van zo'n $423 miljard te beteugelen. De staatsschuld van de United States is in recordtempo naar een recordniveau gestegen, en het ziet er niet naar uit dat er zelfs maar een afzwakking in de stijging aan zit te komen met het huidige beleid.
Een nieuwe oorlog past, vrij kort gezegd, niet bepaald in het budget. En met een goedkeuringspercentage van om en nabij de 30%-40% (een recorddiepte sinds Nixon) zullen bezuinigingen op het binnenlandse budget niet bepaald helpen, laat staan een nieuwe oorlog.
Bondgenoten in de NAVO, VN en de EU piekeren er op dit moment nog niet over een militair ingrijpen tegen Iran, en het zal eerder een koude dag in de hel zijn voordat zo'n voorstel goedgekeurd gaat worden door de VN Veiligheidsraad.
En ofschoon het lijkt alsof praktisch de hele wereld bezorgd naar Iran kijkt (op Rusland na dan), moeten we niet vergeten dat we qua de Iraakse kwestie ook compleet zijn voorgelogen met pure verzinsels terwijl we door onze eigen overheden misleid werden.
De situatie is hier heel anders, maar mijn inschatting is toch wel dat, zelfs als Iran nucleaire wapens aan het ontwikkelen is, ze noch het lef noch de wil hebben die te gebruiken, net zo min als Pakistan of India (of Israël) dat hebben.
Zowel de United States als Iran laten in gedrag en houding zien dat ze zeer goed op de hoogte zijn van deze feiten. Voorlopig is de patstelling in het voordeel van Iran. Zij houden alle kaarten in handen, en als ze niet te ver gaan (en er dus voor zorgen dat er geen eenheidsfront tegen ze komt in de geopolitiek), kunnen ze dat nog lang vol blijven houden, het gekrakeel en de ruzies en de wederzijdse staffe taal ten spijt.
Dus
Er komt geen oorlog of zelfs militaire interventie in Iran. Ik win de weddenschap en het feestje zal als thema hebben "Bye Bye Bush"!
Say something!